Παιδιατρική Φυσικοθεραπεία

Η παιδιατρική φυσικοθεραπεία στοχεύει στην βελτίωση της λειτουργικότητας του παιδιού στις καθημερινές και κοινωνικές του δεξιότητες. Στο πλαίσιο της πραγματοποιείται:

  1. Η αξιολόγηση των ιδιαιτεροτήτων και των δυσκολιών που αντιμετωπίζει το παιδί και
  2. Η εκπαίδευση του παιδιού για την λειτουργική του αποκατάσταση και κινητική του ολοκλήρωση.

Η θεραπεία είναι μοναδική για κάθε παιδί καθώς προσαρμόζεται στη προσωπικότητα του και κατευθύνεται στους στόχους του παιδιού και της οικογένειας.

Φάσμα παιδιατρικών διαταραχών που χρήζουν φυσιοθεραπευτική παρέμβαση:

  • Βλάβη του κεντρικού νευρικού συστήματος
  • Βλάβη του περιφερειακού νευρικού συστήματος
  • Ψυχοκινητική καθυστέρηση
  • Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή
  • Σύνδρομα
  • Μυοπάθειες
  • Αισθητηριακές αποκλίσεις
  • Λανθασμένα κινητικά πρότυπα λόγω οπτικών ή / και ακουστικών προβλημάτων
  • Μϋοσκελετικές διαταραχές
  • Αναπνευστικές διαταραχές (νεογνική – παιδική ηλικία)
  • Δισχιδής ράχη
  • Νεανική αρθρίτιδα
  • Νευρομυϊκή δυστροφία
Παιδιατρική Φυσικοθεραπεία & Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή

Η διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή χαρακτηρίζεται από πολύπλοκη διαταραχή χαρακτηρίζεται από πολύπλοκη διαταραχή της λειτουργικότητας του παιδιού στη καθημερινότητα του. Η φυσιοθεραπευτική παρέμβαση σε παιδιά με διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή στοχεύει στην βελτίωση και οργάνωση συμπεριφορών, στην ενίσχυση του κινητικού σχεδιασμού και συντονισμού καθώς και στην περαιτέρω κατάκτηση δεξιοτήτων αυτοφροντίδας – αυτοεξυπηρέτησης. Επιπλέον, βελτιώνει τη φυσική κατάσταση του παιδιού και την ανεξάρτητη βάδισή του. Παράλληλα, ρυθμίζονται και ελαττώνονται οι αυτοδιεγερτικές συμπεριφορές και η υπερκινητικότητα. Η κατάκτηση τη αυτονομίας είναι ο απώτερος σκοπός.

Παιδιατρική Φυσικοθεραπεία & Εγκεφαλική Παράλυση

Τα παιδιά με εγκεφαλική παράλυση παρουσιάζουν δυσκολίες στην αδρή και λεπτή κινητική λειτουργία, με αποτέλεσμα τη μειωμένη λειτουργική τους ανεξαρτησία στις διάφορες εκφάνσεις της ζωής. Η θεραπευτική παρέμβαση στοχεύει στην επανεκπαίδευση του παιδιού στις κινήσεις, οι οποίες θα το βοηθήσουν στην αυτονομία και ανεξαρτησία στην καθημερινότητα του, ανάλογα με τη βαρύτητα της πάθησης και τις ικανότητες του παιδιού. Το θεραπευτικό πλάνο είναι ανάλογο της ηλικίας του παιδιού, καθώς αρχικά, δίνεται εστίαση στα βασικά κινητικά πρότυπα και στο αισθητηριακό του περιβάλλον και στη συνέχεια στις δεξιότητες μετακίνησης, αυτοφροντίδας και κοινωνικοποίησης του παιδιού. Στην θεραπευτική παρέμβαση συντάσσεται και η εκπαίδευση των γονέων.